خالِقِهِ اعْجَزُ ، وَ مِنْ تَناوُلِهِ بِحُدودِ الْمَخْلُوقينَ ابْعَدُ . « 1 » در حالى كه جنين بودى در شكم مادر جنبش داشتى ، نه سخنى را مىتوانستى بگويى ، و نه صدايى را مىشنيدى . آن گاه از قرار گاهت به سرايى آورده شدى كه آن را نديده بودى ، و راههاى سودش را نمىشناختى . چه كسى تو را در كشيدن غذا از سينهء مادرت هدايت كرد ؟ و چه كسى تو را به هنگام نياز به آنچه نيازمند و طالب آن بودى آشنا نمود ؟ هيهات ! آن كه از توصيف موجودى كه دارندهء شكل و اعضا و اندام است ناتوان است از توصيف خالقش ناتوان‌تر ، و از درك آفريننده از طريق حدود و اندازه‌هاى مخلوقات دور تر است . گروهى از زنادقه « 2 » بر امام رضا عليه السلام وارد شدند و بعضى با پرسش‌هايى به مناظرهء با امام پرداختند ، از جمله مردى پرسيد دليل بر وجود خداوند چيست ؟ حضرت رضا عليه السلام فرمود : من وقتى به جسم خود نگريستم ، ديدم كه نمىتوانم در قد و پهناى آن كم و زياد كنم و بدىها را از آن دور سازم و سود و منفعتى به آن برسانم ، دريافتم كه اين ساختمان ، معمارى دارد پس به وجود او اقرار كردم . « 3 »

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 162 . ( 2 ) - زنادقه : جمع زنديق معرّب زنديك ، كسى كه درباطن كافر باشد و تظاهر به ايمان كند ، ملحد ، مرتدّ ، كافر ، بىدين . گروهى از سبائيه را هم گفته‌اند كه از اصحاب عبداللّه بن سباء و از غلاة شيعه و معتقد به خدايى على بن ابى طالب عليه السلام بوده‌اند . آن حضرت پس از اتمام حجّت حكم به قتل آنها داد . ( فرهنگ فارسى عميد ) ( 3 ) - بحار الأنوار : 3 / 36 ، باب 3 ، حديث 12 ؛ التوحيد : 251 ؛ الإحتجاج ، شيخ طبرسى : 2 / 396 .